Baharın derininde bir yürek,
yeşilin ekseriyetle yaktığı boğaz
kışın karlar altında apaçık belirmiş
ne boğaz yakar, ne yeşillenmekten korkar.
Yeşil yalnız perşembeleri müjdelerken
varoluşun temelini sarsar olmuş
Belki bir mavide gökyüzü kadar
kim bilir minik bir kahverengide belki.
Yer bulur muydu tapılası kar tanelerinde.
Yirmiler yedileri, sekizleri olmayan dokuzları kovalarken
sonsuzluğa açılan bir pencere inşa etmek gibi, umut.
Ya da gecenin bitiminde en güzel mavisini takınan göğe,
savrulan bir yaprak,
kokusu sabah keskinliğindeki denizin
beyaz bir kayasına sevdalı yosun,
maviyle kalmalı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder